Eerste nest Saar

Voor het eerste nestje van Saar zijn we uitgekomen bij een prachtige reu uit Zwitserland, 
Argovian Never Walk Alone  a.k.a Max  van OESkennel Argovian van Claudia en Thomas Schibler-Rennhard

27 januari 2020 werd Saar loops ( 5,5 mnd) en op 3 februari, de zevende dag, hebben we de eerste keer progesteron geprikt   en de waarde was toen 0,4ng      Het moet boven de 4.5 zitten om naar Zwitserland te rijden want dan begint de eisprong dus dat was heel laag en we besloten een dag over te slaan. Woensdag 5 februari was het progesteron gestegen naar 2,29ng. Een flinke stijging dus. Na overleg met de dierenarts Hilda  (vervanger van Robert, onze vaste dierenarts, die op vakantie was) hebben we donderdag weer geprikt… 5,18ng!!!!  Ik heb snel Claudia gemaild en in overleg met haar besloten dat we vrijdag op zaterdag nacht naar Zwitserland zouden rijden en dan de volgende morgen, zaterdag dus, de eerste poging tot dekken  te doen.                            Aangezien het ook Max zijn eerste keer was, was dat nog wel een puntje zeg maar.  Hij wilde wel maar wist niet precies waar hij moest zijn.   Na een poosje hebben we Max en Saar even rust gegeven door samen met het gezin van Claudia te ontbijten.  Na nog een paar pogingen was het beter dat we even helemaal weg zouden te gaan dus we zijn naar het hotel in Schmerikon gereden. We konden  nog niet in onze kamer dus hebben we even een stukje gelopen in de mooie omgeving.  Toen we om twee uur ‘s middags terug kwamen bij Claudia en Saar goed stond werd Max uit de hondenkamer gehaald. Hij herkende haar zichtbaar en na twee rondjes om haar heen heeft hij haar gedekt!   15 minuten vast gezeten dus een goede dekking volgens de kenners.    We zijn toen terug gegaan naar het hotel en ‘s avonds wezen eten bij een Italiaan op loop afstand..we waren doodmoe en Saar ook dus om half negen lagen we op bed.   De volgende morgen zijn we nog een keer bij Claudia geweest en is Saar nog een keer gedekt. 

Om half twaalf reden we bij Claudia en Thomas weg en 19 uur waren we thuis.       En toen begon het wachten….  Saar was de eerste dagen erg moe en sliep veel. Ze at zoals ze altijd at, als een bootwerker..en verder was er niks te merken.    Ria, de fokker van Saar en mijn steun en toeverlaat, zei;  er gebeurt al zoveel in dat buikje dit is echt niet alleen van de reis.   Maar ja, niks wijst er dan nog op dus voor ons als leken is dat leuk gezegd maar super spannend…      Op het moment dat ik dit nu schrijf zijn we op de 23ste dag. Afgelopen woensdag met borstelen merkte Bert dat er wat plakkering slijm uit haar vagina komt…  volgens het blog van Eef ter Mors klopt dat bij een zwangere teef…. Afgelopen vrijdag was ze lusteloos..ze wilde wel mee lopen maar halverwege ging ze zitten en kreeg ik haar nog net mee naar de prullebak 15 meter verderop. Op de terug weg naar huis ging ze nog 2x zitten en net voor we thuis waren wilde ze weer maar toen ik de riemen los liet rende ze toch achter Wiesje aan het laatste stuk naar huis. Vandaag, de 23ste dag dus, heeft ze voor het eerst haar eten niet opgegeten! Dat zou rond deze tijd kunnen dus deze keer zijn we blij dat ze het liet staan!   Aanstaande vrijdag hebben we om 9.30 de echo, dan weten we in elk geval of ze echt drachtig is en ongeveer van hoeveel puppy's!

 

DAG 24; Saar was met uitlaten altijd haantje de voorste..vanmorgen tijdens het uitlaten liep ze sloom, moest haar soms meetrekken en we waren expres al een klein rondje gegaan.   Vervolgens toen we thuis kwamen ging ze in de kamer liggen terwijl ze anders al voor haar etensbak zit te wachten, ze heeft dus ook niks gegeten! 

DAG 28; Het is nog steeds hetzelfde met Saar. Soms denk ik ze is fitter maar dat is steeds maar heel even. Ze eet nog steeds niks. Dat wil zeggen, geen eten. Snoepjes koekjes bullenpezen leverworst gaat er allemaal in als koek…maar daar krijgt ze natuurlijk niet zoveel van. Als het goed is moet ze rond het weekend toch wel weer gaan eten.  EN..vandaag is DE dag..half tien gaan we een echo maken. Dan weten we het helemaal zeker.

 

Yesss Drachtig! Saar lag niet erg stil dus we gaan nog een keer terug voor een echo om beter te zien hoeveel er ongeveer zijn!

DAG 30; Het is vandaag precies een week geleden dat Saar stopte met eten. Ze was misselijk, lamlendig, sliep veel. Maar vanmorgen heeft ze weer lekker gegeten! De hele bak was schoon leeg. Ze slaapt nog steeds veel maar hopelijk voelt ze zich toch wat fitter straks.

DAG 37; Vijf weken drachtig en dat weer eten van Saar heeft wel doorgezet. Als een bootwerker zo snel heeft ze haar bak leeg  en ze zou  elke keer als ik in de buurt van de kast of de keuken kom wel een koekje of stripje willen. En het liefst ook nog MIJN eten.. Daar gaan we niet aan beginnen natuurlijk maar ze krijgt vanaf nu wel wat extra zoals brood, pasta, rijst. Vis vinden ze allebei heerlijk dus de haring van het weekend was niet te versmaden. Makreeltje ging er dinsdag ook lekker in.  Appel eet ze sinds deze week (hoezo drachtig, ze trok er altijd haar neus voor op.)   Verder slaapt ze nog veel. Wandelen is leuk maar als ze niet meer wil draait ze gewoon om en loopt weer richting huis. Als het droog is en de zon schijnt is een tuin op het zuiden rond deze tijd al snel een warm plekje dus dan ligt ze veel buiten te slapen. 

DAG 45; Alweer zes weken drachtig. Vanmorgen zijn we naar de dierenarts geweest omdat Saar nogal last heeft van 1 oor. Het is het oor waar vorig jaar gisten in zaten dus twee weken geleden hadden we Maxani zure oordruppels gekregen omdat antibiotica en Resicort nu niet echt goede opties zijn.  Normaal kan ik het met Resicort goed bestrijden maar daar zit ietsje prednison in dus dat is uit den boze nu. Maar goed, het hielp dus niet dacht ik maar de ontsteking was wel weg..de oorschelp is geïrriteerd door het krabben dus daar smeren we even wat honingzalf op en Saartje kan weer door.  De dame was wel al flink gegroeid!!  Was ze op 6 maart 34.1 kilo..vanmorgen, precies 3 weken later, was ze 37.4!!!  Dat is 3.3 kilo erbij in 3 weken zonder al te veel bijvoeren!  Nog bijna 3 weken te gaan dus er komt nog wel wat bij!

DAG 51; Nog een dag of 12 te gaan dus gisteren hebben we de werpkkist klaargezet en aangekleed.
Dinsdag gaan we nog de herpes vaccinatie halen bij de dierenarts. En dan gaan we 'geduldig' afwachten wanneer de puppies geboren worden.

DAG 57; Vandaag hebben we de werpkist helemaal afgemaakt. Puppypads onder het vetbed, mandje er in. Vlees besteld voor als de puppies een week of 3, 4 zijn. Saar nog een keer goed geborsteld.  Kortom  we zijn er klaar voor. 
Nog een paar nachtjes slapen dan mogen ze komen! 



DAG 61;   Maandag 6 april 2020

Dag 61 ; Nou, die kwam dus niet..Afgelopen maandag 6-4-2020 op dag 59 zijn de puppies van Saar en Max geboren!  
Zaterdagavond was Saar erg onrustig. Ze liep maar heen en weer en begon steeds op Wiesje haar kussen te graven.  Het zat me niet lekker maar haar temperatuur was normaal dus zijn we gewoon gaan slapen. De volgende morgen ging ze nog lekker met Bert mee een rondje lopen maar toen ze terug kwamen liet ze haar eten staan! Ik heb de temperatuur  toen weer opgenomen en die was 0,6 graden gezakt naar 36,9 ten opzichte van haar normale temperatuur in de ochtend van 37,5.
Toch maar even met Ria (van der Wal, fokker van Saar) gebeld en we besloten nog even aan te kijken. Alleen woont Ria in Birdaard en dat is toch wel even twee en half uur hier vandaan dus na een uurtje had ze de beslissing genomen om deze kant maar vast op te komen. Dat was een goede zet want tussen de middag was de temperatuur een hele graad gezakt en dat is een duidelijk teken dat de bevalling niet lang meer zal duren. Eten wilde ze niet, drinken deed ze bijna niet maar de rest van de dag gebeurden niet veel en om 23 uur zijn we maar gaan slapen. Maandagnacht om 03.00 uur begon Saar weer onrustig te worden..ze maakte Ria en mij steeds wakker en ik heb geprobeerd haar achter het huis te laten plassen. Dat wilde ze niet maar om half zes moest ze zo nodig dat we toch maar even naar buiten zijn gegaan..nadat we 5 minuten later terugkwamen ging Saar op de bank liggen en ik weer op mijn luchtbed. Na een paar seconden hoorde ik haar kreunen en keek achterom; Saar stond in "poephouding"  op de bank dus snel Ria wakker gemaakt en gevoeld wat er aan de hand was..ik voelde toen het pupje en Ria heeft dat netjes opgevangen. Een mooi reutje was geboren. Na drie uur waarin Saar erg rustig was werden er om vijf over half negen en zes over half negen een reutje en een teefje geboren binnen 1 minuut van elkaar en om 13.35 en 13.48 kwamen er nog twee teefjes. Omdat we niet wisten hoeveel er precies zouden komen hebben we nog een poosje gewacht en later met de dierenarts Eveline overlegd of we Saar wat moesten helpen met Oxytocine maar ze dacht niet dat het nodig was. Ze ging wel even overleggen en later belde Robert of ik graag had dat hij langs kwam. Dat heeft hij gedaan en na controle bleek Saar echt klaar met bevallen. We hadden een super mooi vijftal van twee reutjes en drie teefjes.

DAG 6;    Zaterdag 11 april
Inmiddels zitten we op dag 6 na de bevalling. Het was een pittig weekje waarin twee teefjes constant bijgevoed moesten worden. Het waren de kleinsten uit het nest en vielen ook nog een beetje af de volgende dag dus dat bijvoeden was echt nodig. Inmiddels zijn ze zo goed gegroeid dat we gister met de ene gestopt zijn en vandaag met de andere.  Ze drinken natuurlijk bij Saar en de melk productie is flink toegenomen dus daar moet het nu mee gaan lukken.  Natuurlijk houden we het heel goed in de gaten en worden ze wat vaker gewogen dan grotere broers en zus.  Met Saar gaat het ook goed. Ze heeft veel moeten leren afgelopen week, niet alles ging vanzelf maar inmiddels is ze een volleerd en vooral lief moedertje.  

DAG 7;  Zondag 12 april
Morgen zijn de puppies een week oud en aanstaande woensdag is dag 10, de dag waarop ze hun gewicht moeten hebben verdubbeld. Maar...we hebben vandaag 3 winnaars!!  De reutjes en het tweede teefje hadden vanmorgen hun gewicht ruim verdubbeld. En als ze zo doorgroeien als de afgelopen twee dagen zijn de anderen vanavond aan de beurt.  Zo trots op ze! En op Saar!  het eerste en tweede teefje waren, zoals ik al schreef, erg klein bij de geboorte. Maar dankzij de flesjes en de melk van moeders die donderdag goed op gang kwam   zijn ze heerlijk gegroeid.   Je kun het ook aan ze merken want ze liggen allemaal rustig te slapen in de werpkist. 'S avonds en snachts rond een kruik onder de warmtelamp en overdag een beetje door de werpkist verspreid. De werpkist staat in de uitbouw en met dit mooie weer van 23 graden is het daar overdag lekker warm voor de puppies.

DAG 13; Zaterdag 18 april
Het gaat super met de puppies. de kleinsten hoeven geen bijvoeding meer en zijn mooi op gewicht. Nog altijd kleiner dan de andere 3 maar dat komt wel goed.  De oogjes kunnen elk moment open gaan en sommigen proberen al te staan en een paar stapjes te lopen.
Inmiddels hebben de puppymensen een stamboomnaam gekozen. We hebben als thema Schotse Clans..hoe kan het ook anders..  en de namen worden als volgt
Voor de reutjes;                                                  Voor de teefjes;
Hamilton Eli of Brammer Bairns                       Mackenzie of Brammer Bairns                                          Wallace of Brammer Bairns                              Lyndsay of Brammer Bairns
                                                                              Cameron of Brammer Bairns      
Volgend weekend komen er een aantal puppymensen kennismaken met de dames en heren

DAG 18;  Donderdag 23 april
Vandaag de puppies voor het eerst ontwormd. Dat moet op de tweede   vierde en zesde week. 
Saar was niet lekker vandaag. Temperatuur ging omhoog en ze was aan de dunne...ze wilde ook niet eten dus met een noodgang naar de dierenarts. Hij heeft haar helemaal onderzocht en het enige wat niet klopte was dat haar darmen nogal rommelden. GELUKKIG!  Antibiotica kuurtje mee
wat niet slecht is voor de puppies en dus de puppen meteen ontwormen omdat hetkan komen van de poepjes die ze nog opeet...  Gelukkig at Saar 's middags weer lekker een bak vlees leeg en ze heeft geen vieze ontlasting meer gehad.        
De puppen lopen inmiddels door de werpkist. Het begon dinsdag nogal waggelend en nu lopen ze al een stuk zekerder. Ook zijn van alle pups de ogen open.
     
DAG 32; Donderdag 7 mei
Ze zijn alweer ruim 4 weken en we zijn weer een paar stappen verder. De puppies zitten niet meer in de werpkist maar hebben nu een grote ren die we op de plaats van de kist gemaakt hebben. Ze slapen daar ook gewoon in. Ze kunnen inmiddels horen en al een beetje rennen en hebben ook al hoektandjes. Die tandjes zijn super scherp dus af en toe hoor je een pup piepen omdat een andere pup aan zijn of haar oor hangt. Ze beginnen namelijk ook te spelen. Met knuffels met een rinkeltje erin  en met elkaar.   Vandaag hebben ze voor het eerst buiten gespeeld. Even wennen maar al snel gingen ze op onderzoek. Blaadjes..steentjes  alles werd bekeken.   Inmiddels eten ze ook af en toe vlees. Ik bied het 3x per dag aan maar het is voor een paar erg wennen. Saar heeft nog melk genoeg dus ze groeien toch wel.  'S avonds om 8 uur eten ze brintapap gemaakt met geitenmelk en dan om 22.30u nog een keer bij Saar en dan slapen ze tot ongeveer 5 uur 's morgens.  Dan drinken ze bij Saar en slapen dan nog verder tot een uur of 8. 

DAG53; donderdag 28 mei
En dan zijn in ene de pups alweer ruim 7 weken. 
Ze zijn zo leuk! Ze spelen en vechten en spelen. Inmiddels zijn ze gechipt en ingeënt. De oogtest is gedaan. Vanwege de Corona Lockdown valt het socialiseren niet mee. We hebben veel visite gehad, ook kinderen. We hebben ze aan geluiden laten wennen en zijn gisteren naar Kwintelooijen geweest waar ze in het gras hebben gerend. Ook is een aantal keren een hond op visite geweest.  Komend weekend gaan 4 pups naar hun nieuwe eigenaren.  Eli naar de fam. De Jong in Kiel-Windeweer, Ot naar de fam. Bethlehem Scheltinga in Wolvega, Skyelar naar mevr Rijckevorsel in Leerdam en Carrie naar mevr Jansen in Hoek.    1 teefje blijft bij ons. Dat is Isla  met het blauwe oogje. 

Maandag 1 juni.
Vandaag zijn de puppen 8 weken en afgelopen weekend zijn ze naar hun nieuwe families gegaan.   Het was een zwaar weekend voor ons maar oh wat fijn dat hun nieuwe baasjes zo blij zijn en zoveel leuke lieve foto's en berichtjes sturen.   Het was ons eerste nest en daarin hebben we al wel het een en ander beleefd wat je niet verwacht of onderschat (overschatten kan niet met zulke leuke puppies :-) )  maar we hebben er geen seconde spijt van.                                                                 Als alles goed gaat met onze Saar en ze er weer helemaal bovenop is, plannen we ons volgende nestje ergens midden volgend jaar.